Aktywność zawodowa Ewy Mikiny (1951–2012), krytyczki, historyczki sztuki, tłumaczki i kuratorki, splata się z historią najważniejszych zjawisk, wystaw i instytucji sztuki współczesnej w Polsce przełomu wieków. Ona sama jest dziś jednak niemal nieznana. Publikacja ta ma za zadanie przypomnieć czytelniczkom i czytelnikom nie tylko krytyczny głos Mikiny, ale także sposoby, w jakie zabierała go publicznie: nakreślić postawę, na którą składały się krytyczny intelekt, erudycja i lewicowa wrażliwość. Czynią one z niej najważniejszą komentatorkę polskiego życia artystycznego po 1989 roku i postać kluczową dla tworzenia nowego języka sztuki i humanistyki w tym okresie.
W tekstach Mikiny dotyczących wystaw, artystek i artystów krytyka ograniczania wolności wypowiedzi w imię ideologii i rynku łączy się z krytycznym spojrzeniem na dziedzictwo oświecenia. Obok wzajemnych relacji sztuki, społeczeństwa i polityki szczególną uwagę poświęcała przestrzeni publicznej – zarówno tej miejskiej, jak i cyfrowej, rozwojowi internetu i nowym mediom. Dziś teksty zebrane w tym tomie mogą być wezwaniem do działania, wspólnej walki – słowem i czynem – o wartości, jakie przyświecały jej działalności: o sprawiedliwą i odpowiedzialną przestrzeń społeczną, warunki ekonomiczne, powszechny i wolny dostęp do wiedzy i kultury, poszanowanie inności.

Redakcja : Marysia Lewandowska, Jakub Gawkowski

Ewa Mikina (ur. 1951 w Szczecinie, zm. 2012 w Warszawie) – historyczka i krytyczka sztuki, eseistka, autorka pionierskich tekstów na temat cyberkultury, wykładowczyni akademicka, kuratorka wystaw. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 2001 roku obroniła doktorat. Jako tłumaczka z języka angielskiego wprowadzała do polskiej debaty teksty dotyczące najważniejszych zjawisk i teorii z zakresu sztuki współczesnej, refleksji nad kulturą wizualną i nowej humanistyki. Pracowała między innymi w Muzeum Sztuki w Łodzi, Instytucie Sztuki PAN i Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, związana także z Wydawnictwem Hotel Sztuki i czasopismem „Magazyn Sztuki”.

Review: https://miejsce.asp.waw.pl/zawieszona-komunikacja-lub-postkomunizm-i-ponowoczesnosc-w-tekstach-ewy-mikiny/

The professional work of Ewa Mikina (1951–2012), a critic, art historian, translator, and curator, is intertwined with the history of the most important phenomena, exhibitions, and institutions of contemporary art in Poland at the turn of the century. However, she herself is virtually unknown today. This publication aims to remind readers not only of Mikina’s critical voice but also of the ways in which she expressed it publicly: to outline a stance encompassing critical intellect, erudition, and leftist sensibility. These stances make her the most important commentator on Polish artistic life after 1989 and a key figure in the creation of a new language of art and the humanities during this period.
In Mikina’s texts on exhibitions, artists, and artists, a critique of the restrictions on freedom of expression in the name of ideology and the market is combined with a critical perspective on the legacy of the Enlightenment. Alongside the interrelationships of art, society, and politics, she devoted particular attention to public space—both urban and digital—and to the development of the internet and new media. Today, the texts collected in this volume can be a call to action, a common fight – in word and deed – for the values ​​that guided her activities: for a just and responsible social space, economic conditions, universal and free access to knowledge and culture, and respect for otherness.

Selected and edited by Marysia Lewandowska, Jakub Gawkowski

Ewa Mikina (born 1951 in Szczecin, died 2012 in Warsaw) is an art historian and critic, essayist, author of pioneering texts on cyberculture, academic lecturer, and exhibition curator. She studied at the Jagiellonian University, where she received her doctorate in 2001. As a translator from English, she introduced texts into the Polish debate on key phenomena and theories in contemporary art, reflections on visual culture, and the new humanities. She has worked at institutions including the Museum of Art in Łódź, the Institute of Art of the Polish Academy of Sciences, and the Ujazdowski Castle Centre for Contemporary Art, and has also been associated with the Hotel Sztuki publishing house and the “Magazyn Sztuki” magazine.